بررسي نگرش دانشجويان نسبت به يادگيري الكترونيكي

روند استفاده از آموزش الكترونيكي به سرعت در حال افزايش است . بدون شك، موفقيت در امر آموزش الكترونيكي مستلزم استقبال مخاطبان از اين نوع آموزش است. يكي از روشهاي پيش بيني استقبال افراد از موضوعي خاص و به تبع آن پيش بيني رفتار ايشان، اطلاع از نگرش آنان نسبت به آن موضوع است، هدف اصلي اين پژوهش بررسي نگرش دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي مشهد نسبت به آموزش الكترونيكي و بررسي ميزان همبستگي ميان مؤلفه هاي مختلف اين نگرش است . جامعۀ آماري اين مطالعۀ توصيفي، شامل تمامي دانشجويان دانشكدة پرستار ي و پيراپزشك ي دانشگاه علوم حداقل يك واحد يادگيري - پزشكي مشهد بود كه در نيمسال اول سال تحصيلي 1388 -1387 الكترونيكي را گذرانده بودند. ابزار پژوهش، پرسشنامۀ برگرفته از پژوهش سيدنقوي ( 1386 ) بود كه چهار مؤلفۀ اساسي دربارة نگرش دانشجويان نسبت به آموزش الكترونيكي را مورد سنجش قرار ميدهد. نتايج پژوهش نشان داد كه ميانگين نمرات نگرش دانشجويان نسبت به محيط ها ي آموزش الكترونيكي در چهار مؤلفۀ 1) محيط آموزش چندرسانه اي، 2) محيط يادگيري مبتني بر هدايت 71 و 70 ،74 ،74/5 آموزش دهندگان، 3) محيط يادگيري مستقل و 4) محيط يادگيري مؤثر به ترتيب از 100 بود كه نسبتاً مطلوب است. همچنين رابطۀ مستقيمي ميان اين مؤلفه ها (به جز بين مؤلفه 1 و 4 ) مشاهده شد. نتايج حاكي از آن بود كه دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي مشهد پس از شركت در دوره هاي آموزش الكترونيكي درك و نگرش مناسبي نسبت به آن پيدا كرده اند.