توصيف و تحليل مهاجرت هاي بين استاني در ايران و تعيين كننده هاي آن طي دورۀ 1385 تا 1390

Describing and analyzing the interprovincial migrations through Iran, and its determinants, during 2006-2010

هدف مقاله حاضر، توصيف و تحليل مهاجرت‌هاي بين‌استاني در ايران و تعيين‌كننده‌هاي آن طي دورۀ 1385 تا 1390 و روش پژوهش، تحليل ثانويه داده‌هاي مهاجرت حاصل از سرشماري سال 1390 است. نتايج نشان مي‌دهند نسبت مهاجر به جمعيت در دورۀ يادشده 7/4 نفر بوده است. بيشترين درصد مهاجران جابه‌جا شده كشور (44 درصد) به‌ترتيب در استان‌هاي تهران، خراسان‌رضوي، اصفهان، فارس و البرز بوده‌اند و مهاجران كمتري در استان‌هاي اردبيل، قم، كهگيلويه‌وبويراحمد، چهارمحال‌وبختياري و ايلام جابه‌جا شده‌اند. حدود 50 درصد مهاجران خارج‌شده از استان‌هاي كشور به استان‌هاي تهران، خوزستان، خراسان‌رضوي، فارس، البرز، اصفهان و كرمانشاه مربوط بوده‌اند. 13 استان از 31 استان كشور، مهاجرپذير و رقم خالص مهاجرت آن‌ها مثبت و 18 استان مهاجرفرست و رقم خالص مهاجرت آن‌ها منفي بوده است. در بررسي تحليلي رابطه بين ميزان خالص مهاجرت و متغيرهاي مستقل رشد جمعيت، نرخ بيكاري، ميانگين سال‌هاي تحصيل، جمعيت روستا/ شهري و درصد شهرنشيني، از نظر آماري رابطه معنا‌داري بين متغيرهاي رشد جمعيت و نرخ بيكاري با متغير ميزان خالص مهاجرت مشاهده شد.

The aim of this study is to describe and analyze the interprovincial migrations between provinces in Iran, and its determinants, during 2006-2010. Research Methods was secondary analysis of immigration-related data, acquired mostly from the national census in 2010. The results showed the proportion of migrants/population=7/4 person in the period. Tehran, Khorasan Razavi, Isfahan, Fars and Alborz Provinces had The most percent of migrants (44%) respectively, while Ardebil, Qom, Kohgilooyeh Boyerahmad, Chaharmahal Bakhtiari, and Ilam, enjoyed the lowest percent of migrants. About 50% of emigrints allocated to Tehran, Khuzestan, Khorasan Razavi, Fars, Alborz, Isfahan and Kermanshah provinces. 13 out of 31 country provinces, had a positive net immigration (to them), whiles 18 of provinces, experienced a negative net emigration (from them). In analytical review of the relationship between net migration rate and independent variables -including population growth, unemployment rate, average education years, rural/urban population, and urbanization percentage- showed that statistically, there is a significant relationship between population growth and unemployment rate, with net migration.