بررسي كيفيت شيميايي آب شرب مصرفي دام و طيور در شهرستانهاي مختلف استان اصفهان

Evaluation chemical quality of drinking water for livestock animals in different regions of Isfahan province

جهت بررسي كيفيت شيميايي آب شرب مصرفي دام و طيور در استان اصفهان، در تير ماه سال 1393 از تعداد 114 حلقه چاه از شهرستان‌هاي مختلف استان اصفهان نمونه برداري شد. به طور متوسط غلظت مواد جامد محلول (TDS) در كل استان برابر با 876/1 ميلي‌گرم در ليتر و متوسط هدايت الكتريكي (EC) آن 1373/8 ميكروموس بر سانتيمتر بود كه وضعيت مطلوبي را نشان ‌داد. كمترين غلظت TDS و EC در آب شهرستان‌هاي سميرم، فريدن و زرين‌شهر و بيشترين ميزان آنها مربوط به شهرستان نائين بود (0/05>P). غلظت سديم، پتاسيم، كلسيم، منيزيم، سختي، سولفات، نيترات و نيتريت در آبهاي استان پائين‌تر از حداكثر مقدار استاندارد بودند. سميرم و نائين به ترتيب كمترين و بيشترين مقدار كلسيم، منيزيم و سختي آب را داشتند (0/05>P). غلظت نيترات در آب شهرستان‌ نجف آباد از بقيه شهرستان‌ها‌ بالاتر بود (0/05>P). سختي كل همبستگي مثبتي با غلظت كلسيم، منيزيم، نمك‌هاي سولفاته، TDS و EC آب داشت. ميزان TDS و EC آب همبستگي بسيار بالاي مثبتي با غلظت سديم و نمك‌هاي سولفاته و همبستگي متوسطي با غلظت كلسيم و منيزيم آب داشتند. نتايج نشان داد كه اختلاف زيادي بين مناطق مختلف استان اصفهان در كيفيت آب وجود داشته و بنابراين در مناطقي كه غلظت برخي مواد شيميايي در سطوح بالاتر از حداكثر مجاز استاندارد و يا نزديك به آن قرار دارد، همواره بايد آب را از نظر دارا بودن شرايط مناسب براي مصرف دام و طيور مورد آزمون قرار داد.

In order to evaluation of chemical quality, drinking water of animal and poultry was sampled at 114 points (from different regions) in Isfahan province In July 2014. The average concentrations of total dissolved solids (TDS) and electric conductivity (EC) of water in Isfahan province were 876.1 mg/l and 1373.8 µm/cm, respectively. The least TDS and EC were found in water samples from Samirom, Feridan and Zarrinshahr regions.