بررسي تطور عملكردهاي اجتماعي زنان در متون نثر داستاني در فاصله قرنهاي ششم تا نهم( با تكيه بر سمك عيار، ابومسلم نامه، دارابنامه بيغمي و فيروزشاه نامه)

در داستان هاي كهن ادبات فارسي، زنان پوسته نقش و حضوري پر رنگ دارند كه اين نقش ها بصورت هاي گوناگون مثبت و منفي در متن آثار بازتاب يافته اند. براي بررسي دقيق تر و علمي تر نوع عملكرد زنان در متون نثر داستاني و سير تطور آن، چهار اثر سمك عياّر (قرن كييي ششم)، ابومسلم نامه ( قرن ششم)، دارابنامة بيغمي (قرن هشتم و نهم) و فيروز شاهنامه (قرن هشتم و نهم) بررسي مي شوند كه سؤال اصلي پژوهش نيز يافتن پاسخ براي همين مطلب است. براي رسيدن به ان هدف، داستانها را به روش كتابخانه اي و بر اساس هشت مؤلفه اصلي و چهارده كد فرعي، تجزيه و تحليل كرده ايم.