جايگاه زنان در تشكيلات دعوت فاطميان

فاطميان در دو نقطه از شمال افريقا در سال‌هاي 297 تا 567 ق حكومت كردند؛ ابتدا در مغرب و سپس مصر. مهم‌ترين تشكيلات ديني ـ تبليغي دولت فاطميان، تشكيلات دعوت بود كه توسط اين تشكيلات توانستند نفوذ و رهبري ديني خود را در اقصي نقاط دنياي اسلام گسترش دهند. از عوامل موفقيت آنان، حضور همه اقشار جامعه از جمله زنان، در تشكيلات دعوت فاطمي بود. نگاه آنان به حضور جنسيتي زنان در تشكيلات دعوت در مقام مقايسه با ديگر فرقه‌هاي ديني و حكومت‌ها، نگاهي متفاوت بود. اين تفاوت نگاه، موجب مشاركتي نسبتاً گسترده از حضور زنان در صحنه‌هاي ديني، تبليغي و سياسي در عصر فاطميان شد. زنان در دوره فاطميان توانستند به بالاترين موقعيت عقيدتي دست يابند كه در نزد حكومت‌ها و فرق ديگر چنين نمونه‌هاي مشابهي، كمتر ديده شده است. در اين مقاله موقعيت زنان درتشكيلات دعوت فاطميان در مغرب و مصر و مسائلي كه زمينه‌ساز حضور زنان در جايگاه رهبري ديني- تبليغي تشكيلات دعوت گرديد و تفاوت‌هايي كه جايگاه زنان در دعوت فاطميان با جايگاه زنان در نزد فرق و حكومت‌هاي ديگر داشته، بررسي شده است.