تأثير روابط جامعه روستايي و عشايري بر زندگي روستاييان عهد قاجار

جامعه روستايي، شهري و عشايري به عنوان سه شيوه اصلي زندگي اجتماعي در طول تاريخ ايران، علي­­رغم استقلال نسبي، رابطه تنگاتنگي با هم داشتند و تأثيرات مثبت و منفي زيادي بر يكديگر گذاشتند. تا كنون درباره رابطه جامعه روستايي و شهري تحقيقاتي صورت گرفته، اما در مورد مناسبات روستا­ييان و عشاير پژوهش جامع و دقيقي انجام نشده است. پژوهش حاضر در صدد است نحوه تعامل و تقابل روستانشينان و كوچ­نشينان ايران در دوره قاجار را بررسي و تأثيرات اين رابطه را بر زندگي روستاييان تجزيه و تحليل نمايد. براي اين منظور از روش توصيفي- تحليلي استفاده شده است. نتيجه اين تحقيق نشان مي­ دهد كه مناسبات جامعه روستايي و عشايري در دوره قاجار اغلب خصمانه بوده و خود را به صورت قتل و غارت روستاييان، چراندن و آتش زدن محصولات كشاورزي، راهزني و دزديدن دام­ ها و ديگر دارايي­ روستاييان توسط نيروهاي عشيره­ اي نشان مي­داد و اين امر يكي از عوامل بدبختي و عقب­ ماندگي روستاها بوده است.