پيامدهاي طرح اسكان عشاير بر حيات اجتماعي،اقتصادي و فرهنگي لرستان(1302تا1312ش.)

عصر رضاشاه دوره جديدي در منازعات حكومت مركزي با ايلات و عشاير بود. رضاشاه كه در روند اوضاع آشفته كشور روي كار آمده بود، سعي در تمركزگرايي و ايجاد كشوري به سبك ممالك مدرن اروپايي داشت و از اين رو تضعيف ايلات و عشاير و اسكان يا تخته قاپو كردن اين جامعه سنتي را با توجه به خصلت هاي مركزگريز ايلات، دررأس برنامه هاي خويش قرار داد. حضور قواي نظامي رضاشاه در لرستان و تخته قاپوي عشاير اين منطقه از سال 1302ش. آغاز و تا سال 1312ش. به طول انجاميد. شيوه گردآوري اين مقاله با رجوع به منابع كتابخانه اي و نيز روزنامه هاي دوره زماني رخداد تاريخي همراه بوده است. مقاله با توجه به مطالعات كتابخانه اي و اسنادي و مبتني بر تاريخ تحليلي انجام گرفته است و يافته هاي پژوهشي اين مقاله نشان مي دهد كه آني ترين تأثير طرح اسكان عشاير در منطقه لرستان، برهم خوردن ساختار اجتماعي و از جمله تضعيف پايگاه اجتماعي روساي عشاير لُر، دگرگوني در حيات معيشتي و شغلي و تغييرات جمعيتي منطقه بود با اين حال تغيير در شيوه آموزش و پرورش و نهاد قضاوت منطقه نيز موثر واقع شد كه مي توان در امتداد تغييرات اجتماعي لحاظ نمود.