ساختارشناسى فكر دينى در ايران معاصر با تأكيد بر رويكردهاى روشنفكرى

THE STRUCTURALOGY OF THE RELIGIOUS THOUGHT IN CONTEMPORARY IRAN: WITH AN EMPHASIS ON INTELLECTUAL APPROACHES

يكي از مؤلفه‌هاى اساسى انديشه دينى در سال‌هاى پس از دهه 1320، ظهور برداشت‌هاى روشنفكرى از دين در كنار رويكردهاى سنتى و رهيافت اجتهادى بود. اين برداشت‌ها كه شامل طيف‌هاى مختلفى است، با اين ايده كه امروزه نگرش سنتى از دين، كارآيى لازم را ندارد، به تفسيرهاى جديدى، براساس آموزه‌هاى علمى و جامعه‌شناختى پرداختند و به اين ترتيب ادبيات جديدى را در عرصه دين موجب گشته‌اند.

The emergence of intellectual conceptions of religion alongside the traditional approaches is one of the basic features of religious thought in the years following 1320s (H). Claiming that traditional conceptions of religion are no longer efficient, these new conceptions have embarked on modern interpretations of religion on the basis of scientific and sociological teachings. This resulted in the appearance of new literature on religion.