سبك شناختي، هيجان تحصيلي و عملكرد درسي در دانشجويان

پژوهش حاضر با هدف بررسي و تعيين رابطۀ بين سبك شناختي، هيجان تحصيلي و عملكرد درسي در دانشجويان انجام شد . جامعۀ پژوهش عبارت بود از كليۀ دانشجويان مقطع كارشناسي دانشكدة روانشناسي و علوم تربيتي دانشگاه علامه طباطبائي كه در سال تحصيلي90- 1389 مشغول تحصيل بودند.گروه نمونۀ آماري شامل 131 نفر از دانشجويان بود كه به روش تصادفي خوشه اي انتخاب شدند. از پرسشنامۀ كرتون (KAI)براي سنجش سبك شناختي (نوگرا/پژوهنده و نوگريز/پذيرنده ) و از پرسشنامۀ هيجان تحصيلي (AEQ) براي بررسي هيجانهاي تحصيلي در كلاس درس (لذت، اميدواري، غرور، عصبانيت، اضطراب،شرم، نااميدي و خستگي) استفاده شد. همچنين، نمرة نهايي دانشجويان در درس روان شناسي تربيتي به عنوان شاخص عملكرد درسي لحاظ شد. تجزيه و تحليل آماري داده ها و نتايج نشان داد: الف) بين سبكشناختي و عملكرد درسي رابطۀ مثبت و معناداري وجود دارد؛ ب ) بين هيجان تحصيلي و عملكرد درسي رابطۀ مثبت و معناداري وجود دارد؛ پ) بين سبك شناختي و هيجان تحصيلي رابطۀ مثبت و معناداري وجود دارد. نتايج حاصل از تحليل رگرسيون نيز مؤيد آن بود كه سبك شناختي و هيجان تحصيلي از قدرت پيش بيني خوبي براي عملكرد درسي برخوردارند. اين نتايج كاربردهايي براي آموزش و يادگيري اثربخش دارد كه در مقالۀ حاضر به آن پرداخته مي شود.