تاثير ابزارهاي سياست پولي بر ركود تورمي در ايران

شواهد آماري مربوط به توليد و تورم طي سال هاي 1355 تا 1394 نشان مي دهد، اقتصاد ايران در بسياري از سال ها از جمله سال هاي دهه 60، 70، 80، و اوايل دهه 90 با پديده ركود تورمي مواجه بوده است. با توجه به اهميتي كه تأثير ابزارهاي پولي بر شاخص هاي كلان توليد و تورم دارد در اين مقاله با استفاده از روش خود توضيحي با وقفه هاي گسترده (ARDL) به بررسي تأثير ابزارهاي پولي بر پديده ركود تورمي در دوره زماني (1394 - 1355) پرداخته شده است. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه هم در كوتاه مدت و هم در بلندمدت تورم داراي ارتباط معكوس با نرخ رشد اقتصادي و ذخاير اضافي است و با متغيرهاي نرخ ذخيره قانوني، نرخ سود، نرخ رشد تسهيلات و پايه پولي ارتباط مثبت دارد. نرخ رشد اقتصادي نيز با تورم و پايه پولي ارتباط معكوس و با ساير متغيرها از جمله ذخاير قانوني، ذخاير اضافي، نرخ سود، نرخ رشد تسهيلات، مخارج دولتي و مصرفي ارتباط مستقيم دارد. از سويي ديگر، در ميان تمامي متغيرهاي عنوان شده تنها پايه پولي سبب افزايش همزمان تورم و كاهش نرخ رشد اقتصادي و در نتيجه ركود تورمي شده است.