بررسي رابطه بين درگيري تحصيلي و افت تحصيلي در دانش‌آموزان پسر و دختر سال اول دبيرستان‌هاي شهر اصفهان (پيش‌بيني افت تحصيلي بر اساس درگيري تحصيلي)

Studying The relationship between Student academic engagement with dropout among high school students, male and female first year of isfahan province

هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه بين درگيري تحصيلي (شناختي، رفتاري و عاطفي) و افت تحصيلي در دانش‌آموزان پسر و دختر سال اول دبيرستان­­هاي شهر اصفهان بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانش ­آموزان پسر و دختر سال اول دبيرستان­هاي شهر اصفهان در سال تحصيلي 91-1390 بود. نمونه آماري برابر با 360 نفر كه به روش نمونه­ گيري تصادفي مرحله­ اي انتخاب گرديد. روش پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي بود. داده­هاي مورد نياز از طريق پرسشنامه محقق ‌ساخته با درجه­ بندي ليكرت جمع­ آوري گرديد. براي تجزيه و تحليل داده ­ها از آزمون­هاي آماري مناسب در سطوح توصيفي و استنباطي استفاده شد. نتايج نشان داد بين ابعاد درگيري تحصيلي (شناختي، عاطفي و رفتاري) و افت تحصيلي رابطه منفي وجود دارد (0/01>P)، از طرفي ديگر، درگيري تحصيلي توان پيش ­بيني اف­ت تحصيلي را دارد.

The purpose of this essay was to study The examination relationship between Student academic engagement (cognitive, affective and behavioral) with dropout among high school students, male and female first year of isfahan province. the Statistical population included male and female students in the 1390-91 academic year. Statistical sample was 360 persons, selected by Random sampling. Descriptive research method - and correlational data collected through the questionnaire with a Likert’s scale. analyzing data, Appropriate statistical tests to using descriptive and inferential levels. The results showed the dimensions of the academic engagement (cognitive, affective and behavioral) negatively related to academic failure, there was a negative correlation between them.