بررسي آلودگي انتروويروسي در افراد مبتلا به ديابت نوع 1 در استان چهارمحال و بختياري و مقايسه با افراد سالم

Evaluation of Enterovirus infection in people with type 1 diabetes in Chaharmahal and Bakhtiari province compared to healthy subjects

زمينه و هدف: ديابت نوع 1، يك بيماري خود ايمني چندعاملي بوده كه برهمكنش عوامل ژنتيكي و محيطي مي‌تواند سبب بروز آن شود. ويروس‌ها، ازجمله انتروويروس ها، از مهم‌ترين عوامل محيطي در پاتوژنز ديابت نوع 1 هستند. به‌منظور تعيين ارتباط ميان انتروويروس ها و ديابت نوع 1 در جمعيت بيماران ايراني، به بررسي ميزان عفونت انتروويروسي در سرم بيماران مبتلا به ديابت نوع 1 پرداخته شد. روش بررسي: در اين مطالعه‌ي مورد- شاهدي، براي تشخيص وجود RNA انتروويروسي، از تست Nested-PCR و براي تعيين كلاس‌هاي مختلف از آنتي بادي‌هاي ضد انتروويروسي نيز از تست الايزا استفاده شد. آزمون‌هاي آماري مورد استفاده در اين مطالعه شامل آزمون دقيق فيشر و كاي اسكوئر بود. يافته ها: از 35 نمونه سرمي جمع‌آوري‌شده از بيماران مبتلا به ديابت نوع 1، در سرم 12 بيمار (34/2%) عفونت انتروويروسي به روش Nested-PCR مثبت شد، درحالي‌كه تنها در يك مورد از افراد سالم مثبت بود (2/8%) كه اختلاف معني داري را ميان دو گروه نشان مي دهد (0/05>P). آنتي‌بادي IgG ضد انتروويروسي در سرم 13 بيمار (37/1%) و اين آنتي‌بادي از كلاس IgA، در سرم 10 بيمار (28/5%) يافت شد. اين ميزان در افراد سالم به ترتيب 3 (8/5%) و 2 (5/7%) نفر بود (براي هر دو آنتي بادي 0/05>P). آنتي بادي ضد انتروويروسي از كلاس IgM، در سرم هيچ‌يك از بيماران و افراد كنترل يافت نشد (1=P). نتيجه گيري: نتايج بدست آمده از اين مطالعه نشان مي‌دهد ميزان شيوع عفونت انتروويروسي بيماران ايراني مبتلا به ديابت نوع 1 به شكل معني‌داري بالاتر از افراد سالم است. اين مطالعه نوعي ارتباط ميان انتروويروس ها و بيماري ديابت نوع 1 را در جمعيت مورد مطالعه نشان مي‌دهد.

Background and aims: Type 1 diabetes is a multifactorial disease that combination of genetic and environmental factors can develop it. Viruses, Enteroviruses in particular, are major environmental candidates in the pathogenesis of type 1 diabetes. In order to clarify the relationship between Enteroviruses and type 1 diabetes mellitus in Iranian patients, it was investigated presence of enteroviral infection in serum from patients with type 1 diabetes mellitus. Methods: In this case-control study, to detection enteroviral RNA, it was used Nested-PCR, and ELISA to detection different classes of anti-Enterovirus Abs. Statistical tests used in this study was Fisher's exact test and Chi-square. Results: Nested-PCR for Enterovirus was positive in 12(34.2%) from 35 samples while only 1 healthy control (2.8%) was positive and there is a significant relationship between two groups (P<0.05). Anti-Enterovirus IgG antibody was positive in 13(37.1%) from 35 patients and this antibody in IgA class, was positive in 10(28.5%).While those antibodies were positive in 3(8.5%) and 2(5.7%) healthy people respectively (for both antibodies P<0.05). Also neither patients nor healthy people have anti-Enterovirus IgM antibody (P=1). Conclusion: The results of this study show that the prevalence of enteroviral infection in people with type 1 diabetes is significantly higher than in healthy individuals. The study indicated some correlation between type 1 diabetes mellitus with Enteroviruses in studied population of patients.