شناسايي آسيب هاي اخلاقي و خانوادگي استفاده از شبكه هاي اجتماعي مجازي در ميان فرزندان پسر شهر اصفهان

اين پژوهش با هدف بررسي تجارب مادران دربارۀ آسيب‌هاي اخلاقي و خانوادگي استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي مجازي در ميان فرزندان پسر شهر اصفهان انجام شده است. روش اين پژوهش، كيفي و از نوع پديدارشناسي است و مشاركت‌كنندگان، دوازده نفر از مادراني بودند كه فرزندان پسر آن‌ها از شبكه‌هاي اجتماعي بسيار استفاده مي‌كردند. مشاركت‌كنندگان با نمونه‌گيري هدف‌مند و با روش گلوله‌برفي انتخاب شدند و اطلاعات آن‌ها از طريق مصاحبۀ عميق جمع‌آوري و به روش كلايزي، تجزيه و تحليل شد. يافته‌هاي اين پژوهش عبارت است از: «تضعيف باورها و اعتقادات مذهبي»، «كم‌اهميت‌شدن مفهوم حُجب و حياء»، «بي‌اعتنايي به رعايت حدود ادب و احترام»، «تسهيل ارتباط با جنس مخالف»، «دسترسي به تصاوير و مطالب مستهجن و غيراخلاقي»، «ترويج دروغ و پنهان‌كاري»، «افزايش خشونت»، «قانون‌گريزي»، «انزواطلبي و كاهش تعاملات اجتماعي»، «تهديد سنّت‌ها و آداب و رسوم»، «تنوع‌طلبي و رشد مصرف‌گرايي»، «دورشدن از زندگي واقعي»، «تغيير در ظاهر و پوشش»، «علاقه‌مندي به فرهنگ غربي و زندگي در غرب» و «به‌وجود‌آمدن شكاف نسلي». يافته‌ها نشان داد پسران نوجوان و جوان به‌دليل استفادۀ بي‌رويه از شبكه‌هاي اجتماعي مجازي با آسيب‌هايي مواجه مي‌شوند كه در صورت بي‌توجهي به اين آسيب‌ها و تهديدها، بنيان خانواده و نهادهاي اجتماعي نيز به خطرخواهد افتاد