بررسي اثربخشي روان درماني راه حل محور گروهي بر مشكلات بين فردي مبتلايان به مولتيپل اسكلروزيس

Invstigating the Effectiveness of Group-Based Psychotherapy on Interpersonal Problems in Patients with Multiple Sclerosis

اهداف: با توجه به ماهيت بيماري مولتيپل اسكلروزيس، اين بيماران همواره در تعاملات و ارتباطات بين فردي خود داراي مشكلاتي بوده اند از اين رو در اين پژوهش به بررسي اثربخشي درمان راه حل محور به شيوه ي گروهي بر مشكلات بين فردي مبتلايان به مولتيپل اسكلروزيس پرداخته خواهد شد. مواد و روش ها در اين پژوهش نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون – پس آزمون با گروه كنترل در سال 1395، تعداد 40 بيمار عضو انجمن ام اس مشهد به روش نمونه گيري دردسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفي به دو گروه آزمايش و كنترل تقسيم شدند كه گروه آزمايش تحت مداخله درمان راه حل محور كوتاه مدت قرار گرفتند. از مقياس مشكلات بين فردي بارخام، هاردي و استارتاپ براي جمع آوري داده مورد استفاده قرار گرفت. داده هاي به دست آمده از طريق تحليل كوواريانس تك متغييره به وسيله نرم افزار spss 23 مورد مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها با توجه به ميانگين مشكلات بين فردي گروه آزمايش نسبت به ميانگين گروه كنترل، روان درماني راه-حل محور گروهي موجب كاهش مشكلات بين فردي درگروه آزمايش شده است (0/001>p و 81/31=F). اين ميزان تاثير برابر با 0/69 بود. نتيجه گيري روان درماني راه حل محور گروهي با توجه به نگاه غير آسيب شناسانه و رويكردي با عامليت ارتباطي مي تواند منجر به حل مشكلات بين فردي در مبتلايان به مولتيپل اسكلروزيس شود.

Aims: According to the nature of multiple sclerosis (MS) disease, the patients with MS are always facing with problems in their interpersonal communications. Therefore, the study investigates the effectiveness of group-based solutionfocused therapy on interpersonal problems in patients with multiple sclerosis Materials and methods: The research method was semi-experimental with pretest/posttest and control group design. A number of 40 members of Multiple Sclerosis Association of Mashhad were selected through convenience sampling and assigned to experimental and control groups randomly. The experimental group has been received group-based solution-focused intervention and the control group was in wait list. To gather the data Barkham, Hardy, and Startup’s Inventory of Interpersonal Problems (IIP-32) was used. The obtained data analyzed by MANCOVA test through SPSS-23 software. Findings: According to the mean of the interpersonal problems of the experimental group rather than the mean of the interpersonal problems of control group, it can be concluded that the group-based solution-focused therapy lead to reduce the interpersonal problems of experimental group (P>.001, F= 81.31). The effect size was .69. Conclusion: According to group-based solution-focused therapy has a nonpathological view as communicative approach, could be effective on resolving the interpersonal problems of patients with MS.